نخستین نگاهی،که ما را به هم دوخت

نخستین سلامی که در جان ما شعله افروخت

نخستین کلامی، که دلهای ما را

به بوی خوش آشنایی سپرد و،

به مهمانی عشق برد.

پر از مهر بودی

پر از نور بودم

همه شوق بودی

همه شور بودم

چه خوش لحظه هایی که،دزدانه،از هم

نگاهی ربودیم و رازی نهفتیم!

چه خوش لحظه هایی که (می خواهمت ) را

به شرم و خموشی نگفتیم و گفتیم!

**

دو آوای تنهای سرگشته بودیم،

رها در گذرگاه هستی

به سوی هم از دورها پر گشودیم

چه خوش لحظه هایی که هم را شنیدیم.

چه خوش لحظه هایی که در هم وزیدیم

چه خوش لحظه هایی که در پرده ی عشق

چو یک نغمه ی شاد با هم شکفتیم

چه شبها چه شبها،ک همراه حافظ

در آن کهکشان های رنگین

در آن بیکران های سرشار از نرگس و نسترن

                                      یاس و نسرین

ز بسیاری شوق و شادی نخفتیم

تو با آن صفای خدایی

تو با آن دل و جان سرشار از روشنایی

از این خاکیان دور بودی

من آن مرغ شیدا

در آن باغ بالنده در عطر و رویا

بر آن شاخه های فرارفته تا عالم بیخیالی

**

من و تو چه دنیای پهناوری آفریدیم.

من و تو به سوی افق های نا آشنا پر کشیدیم.

من و تو ،ندانسته،دانسته،

رفتیم و رفتیم و رفتیم

**

از آن روزها

آه

عمری گذشته است

من و تو دگرگونه گشتیم

دنیا دگرگونه گشته ست!

در این روزگاران بی روشنایی

در این تیره شبهای غمگین،که دیگر

ندانی کجایم،

ندانم کجایی!

چو با یاد آن روزهای می نشینم

چو یاد تو را پیش رو می نشانم

دل جاودان عاشقم را

به دنبال آن لحظه ها می کشانم

سرشکی به همراه این بیتها،می فشانم:

نخستین نگاه

نخستین نگاهی،که ما را به هم دوخت

نخستین سلامی که در جان ما شعله افروخت

نخستین کلامی، که دلهای ما را

به بوی خوش آشنایی سپرد و،

به مهمانی عشق برد.

پر از مهر بودی

پر از نور بودم.....

مرا اينگونه باور کن...

کمي تنها ،

 کمي بي کس ،

کمي از يادها رفته...

 خدا هم ترک ما کرده ،

 خدا ديگر کجا رفته...؟!

نمي دانم مرا آيا گناهي هست..؟

 که شايد هم به جرم آن ،

 غريبي و جدايي هست..؟؟؟

هنگامی كه آوازه ی كوچت
بی محابا در دل شب می پيچد
سكوت…….
داغی است بر زبان سايه ها
باز هم يادت …..
شرری می شود بر قامت باران های اشک
اين جا ميان غم آباد تنهايی
به اميد احيای خاطره ای متروك
روزها گريبان گير آفتابم
و شب ها
دست به دامن مهتاب
نمی گويم فراموشم نكن هرگز
ولي گاهی به ياد آور
رفيقی را كه ميدانم نخواهی رفت از يادش

سرنوشت نوشتو نوشت
از دوری دوست و ویرانی عشق نوشت
بدوخوبش را نمی دانم کی نوشت
هرچه نوشت بدوخوبش را با هم نوشت
نوشت که ببینی آینه ی سرنوشت
هرچه نوشتی او هم آخر نوشت
خودم نوشتم که بشود ویران عشق
سرنوشت عشق مرا دیدواین گونه نوشت
نوشت که دور شود ازمن عشق
ولی شدم دلتنگ از دوری عشق
فراموشی عشق را برای دوستم نوشت
دوستم ندید دلتنگم از دوری عشق
دوستم رفت و از تنها ماندنم نوشت
نوشت که قلبی ساده شکست در این عشق
ولی نمی خواستم سرنوشت را با این سرشت

سرنوشت فقط دل شکستن مرا نوشت
من هم قلم بر داشتم و نوشتم از عشق
که میشکنم هر چه دل بی رحم را با عشق
با دست خت خدش می بایست نوشت
که بهتر بخاند مرگ خود را دراین سرنوشت
با دست خط او کم رنگ نوشتم از عشق
ولی خودش پرنگ کرد و این گونه نوشت
نوشت که بشیم با هم و بسازیم زندگی با عشق
خودش نوشت و پاک می کرد و دوباره مینوشت

پاک کنی بر داشتم و پاک کردم هر چه چرت و پرتی که نوشت
خودم از دور ماندن او نوشتم و عشق
آنقدر نشستم که خسته شدم از زندگی با عشق....

می چکد بر دفترم

تا بشوید هرچه دارم در سرم

باز باران

بی بهانه

میزند بر جان خسته

تا بشوید گونه ها را

از غبار سفله بسته

باز باران

بی ترانه

میزند بر دشت لاله

تا بشوید زخم و درد عاشقی را

از درون قلب های زخم دیده

باز باران

بی نشانه

می زند بر صاحبان این زمانه

تا بشوید رنگ تزویر و ریا را

از لباس مردم در خواب مانده

حال باران

در درون ابر پنهان می شود

رنگ و بویش از دیده میگردد نهان

می گریزد او از این درد عیان

باز باران

دور می گردد زمن

تا نبیند سیل اشک و آه من

سرزمین وداع را می سوزاند

 کسی را که خیلی دوست داری همیشه زود از دستش میدهی

 پیش از آن که خوب نگاهش کنی مثل پرنده ای زیبا بال می گیرد

 هنوز بعضی از حرف هایت را به او نگفته بودی

 هنوز همه لبخندهای خود را به او نشان نداده بودی

 همیشه این گونه بوده است کسی را که از دیدنش سیر نشده ای

 زود از دنیای تو می رود .

  امشب تمام گذشته ام را ورق زدم :

 پر از لحظه های سیاه ، لحظه های داغ و پرالتهاب بی قراری ، دلتنگی

 افسرده ، خاموشی ، سکوت ، اشک ، سوختن .... چیزی نیافتم .

 دلم به درد می آید وقتی سرنوشت را به نظاره می نشینم

 کاش می شد سرنوشت را با آن روزهای شیرین عجین کرد

 نفرین به بودن وقتی با درد همراه است .

 من از قصه زندگی ام نمی ترسم من از بی تو بودن و به یاد تو زیستن

 و تنها از خاطرات گذشته تعذیه کردن می ترسم .

 زندگی ام در اوج جوانی بین شب و روزهایی است که باید بهترین

 سال های زندگی ام باشد ، چنان به هم گره خورده است

 که منجر به نابودی همه جانبه ام می شود .

 ای کاش می تونستم از دستت فرار کنم

 به چه زبانی بهت بگم ازت بدم میاد تو رو خدا دیگه دنبالم نیا

 دلم هوس لحظه معراج روح را کرده است

 دست تو ، سایه تو همیشه بر سر آدم ها قدرت نمایی می کند

 تا آدم ها خلق میشن تو موجود نفرت انگیز هم به دنیا میای

 دلم می خواهد تمام بغض هایم را جمع کنم

 و با تمام وجود و تمام اشک هایم بگویم

 ازت متنفــــــــــرم سرنوشت شوم من

تقدیم به تمام دل شکستگان........

توبه می کنم ديگر كسي را دوست نداشته باشم حتي به قيمت سنگ شدن

توبه مي كنم ديگر براي كسي اشك نريزم حتي اگر فصل چشمانم براي هميشه زمستان شود چشمانم را مي بندم

توبه مي كنم ديگر دلم برايت تنگ نشود حتي چند لحظه!قول مي دهم نامت را بر زبان نمي آورم لبهايم را مي دوزم

توبه مي كنم ديگر عاشق نشوم قلبم را دور مي اندارم براي هميشه و به كوير تنهايي سلام مي كنم

                                                                   مریم

در دفتر يادبود دوستان بر روي درختان كهنسال بر روي شنهاي ساحلي نوشتم

دوستت دارم ، اما دفتر ياد بود دستان پاره شد، باد درختان كهنسال را شكست ،

امواج شنهاي ساحل را شست و برد اما ! هيچ چيز نتوانست ياد تو را از صحنه ي قلبم پاك كند ....

چه زيبا! گفتم دوستت دارم !چه صادقانه پذيرفتي! چه فريبنده ! آغوشم برايت باز شد !چه ابلهانه! با تو

خوش بودم !چه كودكانه ! همه چيزم شدي ! چه زود ! به خاطره يك كلمه مرا ترك كردي ! چه

ناجوانمردانه ! نيازمندت شدم ! چه حقيرانه! واژه غريبه خداحافظي به من آمد! چه بيرحمانه! من سوختم.

با سلام خدمت شما دوستان گرامی و عزیز

این سال جدید رو به شما و خانواده محترمتان تبریک میگم امیدوارم که ساله خوبی داشته باشین .

یه بابای خودم هم تبریک میگم امیدارم که ساله خوبی داشته باشه .

درشکفتن جشن نوروز برایت در همه ی سال سر سبزی جاودان وشادی ،اندیشه ای پویا و ازادی و برخورداری از همه نعمتهای خدادادی ارزومندم.

*********

جشن است که نوروز به پا خاسته است.شادی و سعادت جهان ان تو باد.از هر دو جهان فقط تو را می خواهم.

***********

نوروز پاسداشت عشقهای کوچکی است که زنده مانده اند و روز تعظیم در برابر عشق های بزرگی که عظمت را کوچک می دانند.پس به تو در نوروز سلام می کنم که بزرگترین عشق این کوچکی.

*********

نوروز ایین رفاقت را نگاهبانی می کند که باور کنیم قلبهامان جای حضور دوستانمان هستند.

****

در این نوروز باستانی خیال امدنت را به اغوش خسته می کشم .

*************

نوروز یعنی هیچ زمستانی ماندنی نیست اگر چه کوتاهترین شبش یلدا باشد

************

 اگر کلید قلبی نداری ، قفل نکن.
 به چشمان کسی نگاه نکن ، اگر دروغ خواهی گفت.
 به کسی سلام نکن ، اگر خداحافظی در پیش است.
 دست کسی را نگیر ، اگر رها خواهی کرد.
 به کسی نگو دوستت دارم ، اگر دیگری در فکرت است

هرگز عاشق نشو ،مگر آنکه بتوانی تمام عیبهای آدمی را تحمل کنی!

ای دو چشمت چمنزاران من

داغ چشمت خورده بر چشمان من

پیش از اینت گر که در خود داشتم

هرکسی را تو نمی انگاشتم

تمام افسون عشق در اطمینان به جاودانگیش است

شاید عشق تنها یک کلمه باشد

اما از زبان دل سخن می گوید

زبانی که من با تو سخن می گویم

عاشقانه دوستت دارم

با تمام وجودم دوستت دارم

آنچنان دوستت دارم که

 زبانم از بیان عمق عشقم قاصر است

بشنو همسفر من

با هم رهسپار راه دردیم

با هم لحظه ها رو گریه کردیم

ما در صدای بی صدای گریه بودیم

ما از عبور تلخ لحظه قصه ساختیم

شاید اگر در این راه با هم بمانیم

وقت رسیدن شعر خوشبختی بخوانیم

عشق کودکی سر به هواست که قولش را فراموش می کند

کور و کر است وقتی چیزی می خواهد

و هرگز از خواسته اش نمی گذرد

آرزویش زمان نمی شناسد

و به شادی اش اعتمادی نیست

با یک جهان ناامیدی به پیش می تازد

و با بازیچه ای از دست می رود

عشق واقعی آتشی دیرپاست که همیشه در جان شعله می کشد

هر کسی گمشده ای دارد و خدا گمشده ای داشت

دنیا را بد ساختند

کسی را که دوست داری دوستت ندارد

کسی که تو را دوست دارد تو دوستش نداری

اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد

به رسم و آئین زندگانی به هم نمی رسند

                        و این رنج است

                        زندگی یعنی این.

                                           دکتر علی شریعتی

تا به کی باید رفت
از دياری به دياری ديگر
نتوانم، نتوانم جستن
هر زمان عشقی و ياری دیگر
کاش ما آن دو پرستو بودیم
که همه عمر سفر می کردیم
از بهاری به بهار دیگر
آه، اکنون ديریست
که فرو ریخته در من، گوئی،
تيره آواری از ابر گران
چو می آميزم، با بوسهء تو
روی لبهایم، می پندارم
می سپارد جان عطری گذران

برای تمام عاشقا آرزو می کنم که تو عشقشون شکست نخورن

تو رو خدا قدر کسایی که دوستون دارن رو بدونید

خدانگدار

وقتی میشی نیاز من اگه نباشی پیش من

اشکهای چشمامو ببین که می ریزه به پای تو

                                    بازم که بی قرارمو دلواپس نگاه تو

                                    تموم هستی منی بمون همیشه پیش من

اگه شدم عاشق تو نزار که بیتاب بمونم

لالایی شبام تویی نزار که بیخواب بمونم

                                  دارم برات شعر می خونم شاید به یادم بمونی

                                  فقط یک چیز ازت می خوام شاید به یادم بمونی

       دوست دارم خیلی کمه ولی جز این چیزی نبود

       واژه ها رو ولش کنیم عشقمو از چشام بخون

                      وقتی گریبان عدم                        

               با دست خلقت می درید                

وقتی ابد چشم تو را  

پیش از ازل می آفرید

وقتی زمین ناز تو را

در آسمانها می کشید

وقتی عطش طعم تورا

با اشکهایم می چشید

من عاشق چشمت شدم

نه عقل بود و نه دلی

چیزی نمی دانم از این

دیوانگی و عاقلی

یک آن شد این عاشق شدن

دنیا همان یک لحظه بود

آن دم که چشمانت مرا

از عمق چشمانم ربود

وقتی که من عاشق شدم

شیطان به نامم سجده کرد

آدم زمینی تر شد و

عالم به آدم سجده کرد

من بودم و چشمان تو

نه آتشی و نه گلی

چیزی نمی دانم از این

                                   دیوانگی و عاقلی                                    

امشب چه با ناله،غم از دیده می بارد،دلم در سینه می نالد،مرا دیوانه کردی

رفتی مرا تنها،به دست غم رها کردی،به جان من خطا کردی،مرا دیگر نخواهی

پیدا شدی با غم،تو در جام شراب من،از این حال خراب من،بگو دیگر چه خواهی

اشکی که ریزد ز دیده من،آهی که خیزد ز سینه ی من،رنگ تمنا ندارد

تو آن گل مریم سفیدی،بی تو دلم شوری و امیدی،دیگر به دنیا ندارد

همچون نسیم از برم بگذر،یک لحظه در دیده ام نگر

شاید نشانی ز عشق و وفا،بینم به چشم تو بار دگر..........

تو مثل راز پاييزی و من رنگ زمستانم
چگونه دل اسيرت شد قسم به شب نمی دانم
تو مثل شمعدانی ها پر از رازی و زيبايی
و من در پيش چشمان تو مشتی خاک گلدانم
تو دريایی ترينی آبی و آرام و بی پايان
و من موج گرفتاری اسير دست طوفانم
تو مثل آسمانی مهربان و آبی و شفاف
و من در آرزوی قطره های پاک بارانم
نمی دانم چه بايد كرد با اين روح آشفته
به فريادم برس ای عشق من امشب پريشانم
تو دنيای منی بی انتها و ساكت و سرشار
و من تنها در اين دنيای دور از غصه مهمانم
تو مثل مرز احساسی قشنگ و دور و نامعلوم

گل سرخ : این منم اولین پیامبر عاشقان ....زبان گنگ و گویای ابراز عشق......منم !
نیلو فر: پیچ و تاب عاشقانه در گرمای وصال را به من تشبیه می کنند ..
رازقی :فخر فروشانه گفت : من مجموعی از هر دوی شما هستم....
نرگس : من یکه تاز عرصه زمستانم...
شقایق : نام دیگر منست.... گل عاشق
محبوب شب : منم محرم اسرار نهان عاشقان !!
لاله :من پیام دلهای عاشق را برای خدا می برم
پامچال :حضور من است که بهار عاشقان را... بیدار می کند
مریم : عطر من است فضای خلوت عاشقان !
 از آنسوی علفزار صدای هق هق گریه ای دردناک همه گلها را به سکوت کشاند...!صدا... صدای گریه گل نومیدی بود...!

کاش می دونستی چقدر دلم هر روز بهانه تو رو ميگيره...

 کاش می دونستی چقدر دلم هوای با تو بودن رو کرده...

 کاش می دونستی چقدر دلم از اين روزهای سردِ بي تو بودن گرفته...

کاش می دونستی چقدر دلم برای ضرب آهنگ قدمات ، گرمی نفسات، مهربانی صدات تنگ شده...

 کاش می دونستی چقدر دلواپس توام...

کاش می دونستی چقدر تنهام ، چقدر خسته ام و چقدر به حضور سبزت محتاجم.

زندگی ....زندگی یعنی چی؟!یه عارف مشهور هندی این طور زندگیو می سراید:

زندگی یک آواز است...آن را بخوان!

زندگی یک بازی است....آن را بازی کن!

زندگی یک مبارزه است....با آن مقابله کن!                                          

زندگی یک رویا است......به آن واقعیت ببخش!

زندگی یک فداکاری است.........آن را عرضه کن!

زندگی یک عشق است........ از آن لذت ببر!!

اگه بنا باشه دوباره به دنیا بیایی دوست داری چی باشی؟! چه شکلی باشی؟! دوست داری زندگی

 بعدی چه کنی؟!                             

دوست داری تو اون زندگی دنیا چه جوری باشه؟! چه قدرتیو از خدا می خواستی که برای شروع این

زندی بهت بده؟!               

فصل زندگیم را با عشقت آغاز کردم و در دوران جوانی به زیبایی و پاکیت ایمان آوردم.یافتم تو را با تمام عظمتت یافتم تو را در تنهاییم یافتم تو را برای تسکین غمهایم و اینک صبحگاهان که چشمانم را می گشایم تا روزی دیگر را شروع کنم در آن لحظه به تو می اندیشم.وقتی که دستانم را برای مناجات با خدای خویش به سوی آسمان می برم حتی در آن لحظه به تو می اندیشم.وقتی که شبنم باران به روی دیدگانم می چکد در آن لحظه قلبم پر از یاد تو می شود حتی وقتی که در هیاهوی کار لحظه ای از یادم غافل می شوی من در آن لحظه به تو می اندیشم.

در صورت تمایل برای تبادل لینک به ایدی من pm بدین

pesar_baba67\pesar_baba67@pecotech.com